కాసేపటికి మధు కళ్ళు మూసుకొని నిద్రపోయింది, నేను తనవైపే చూస్తూ “ దేవుడికి ఎప్పుడు ఏమి ఇవ్వాలో బాగా తెలుసు…. లత లాంటి మోసగత్తెని నా జీవితంలో నుండి దూరంచేసి, నన్ను నన్నులా ప్రేమించే మధుని నా జీవితంలోకి పంపించాడు…” అని అనుకుంటూ సంతోషంగా నిద్రపోయాడు.
చంద్ర అభిలాష – 17
మరుసటి రోజు తెల్లవారుజామునే తార నన్ను నిద్రలేపుతూ “ బావ… బావ… లే బావ…” అని తడుతుంది, నేను మేల్కొని కళ్ళు నులుముకుంటూ “ గుడ్ మార్నింగ్…. హా…” అని ఆవలిస్తున్నాను, “ తొందరగా పద బావ… మనం గుడికి వెళ్ళాలి,,, ఆలస్యమౌతుంది…” అని చెబుతుంది.
నేను మనసులో “ ఛ… ఈరోజు పూజ కదా…. నేనేంటి ఇలా నిద్రపోతున్నాను…” అని అనుకొని, లేచి చాప – దిండు తీసుకుంటూ తారతో “ పూజ ఎన్ని గంటలకి తార…” అని అడుగుతున్నాను.
తార నా కంగారును చూసి నవ్వుతూ “ అయ్యో బావ… నెమ్మది… ఇంకో రెండు గంటల్లో మనం అందరం ముందు ఊర్లోవున్న అమ్మవారి గుడికి వెళ్ళి పూజ జరిపించి, తరువాత మధ్యాహ్నం పొలంలో వంటలు చేసుకొని తింటాం…” అని చెప్పింది.
తార చెప్పిందంతా వింటూ మేమిద్దరం కిందకి దిగాము, నీరజగారు మాకు ఎదురొస్తూ “ హ్మ్మ్… వచ్చారా… అల్లుడు, వెళ్ళి ఫ్రెష్ అయ్యి కిందకి వచ్చెయ్… ముందు ఇంట్లో దేవుడికి దండం పెట్టుకొని , రెడీ అయ్ గుడికి వెళ్దాం…” అని చెప్పింది. నేను మధు గదికి వెళ్ళి మొఖం కడుక్కొని కిందకి వచ్చాను, అప్పటికే అందరూ ఎవరి పనుల్లో వాళ్ళు బిజీగా ఉన్నారు.
ఆడవాళ్ళందరూ వంటింట్లో హడావిడి చేస్తుంటే, మగవాళ్లు పెద్ద ఆటోలో వంట సామాన్లు పొలం దెగ్గరికి పంపించడానికి చూస్తున్నారు. నేను నారాయణ గారి దెగ్గరికి వెళ్ళి “ తాతగారు… నేనేమైన సహాయం చెయ్యాలా…” అని అడిగాను, నారయనగారు నవ్వుతూ “ ఇక్కడ పనులు మేము చూసుకుంటాం గాని… మీ అత్తయ్య వాళ్లకి ఏమైనా కావాలేమో చూడు…” అని చెప్పారు.
నేను సరే అని వంటగదికి వెళ్ళేటప్పటికి పెద్ద పెద్ద దేక్షాల నిండా రక రకాల పిండి వంటలు ఉన్నాయి, తార దొంగచాటుగా లడ్డు తీసుకుంటుంటే, నేను చూసి అనసూయగారితో “ బామ్మ గారు… తార లడ్డు తీసుకుంటుంది…” అని చెప్పాను. నా మాటతో ముగ్గురూ తారవైపు సీరియస్ గా చూస్తుంటే, తార నావైపు కోపంగా చూస్తూ మనసులో “ అబ్బా…బావ… బుక్ చేశావ్ కదరా…” అని అనుకుంటుంది.
నీరజగారు తార చేతిలోని లడ్డు లాక్కొని తన తలపై మొటిక్కాయ వేస్తూ “ ఒసేయ్… పూజ అయిపోయేంతవరకు ఏమీ తినకూడదని చెప్పాను కదే…” అని తిడుతుంది, తార నావైపు కోపంగా చూస్తూ మనసులో “ నన్నే పట్టిస్తావ్ కదా… నాకు దొరుకుతావ్ కదా , అప్పుడు చెప్తా నీపని…” అని అనుకుంటుంది.
నేను నవ్వుతూ మధువైపు చూస్తూ “ ఏమైనా సహాయం కావాలా…” అని అడిగాను, మధు కూడా నవ్వుతూ “ అన్ని పనులు అయిపోయాయి… ఇక పూజకి బయలుదేరడమే మిగిలింది…” అని చెప్పింది.
అందరం కలిసి ఆ దేక్షాలను పెద్ద ఆటోలో పెట్టించి తిరిగి ఇంట్లోని పూజ గది దెగ్గరికి వెళ్ళాము. అనసూయగారు దేవుడి విగ్రహానికి పూజ చేసి హారతి ఇచ్చారు, తరువాత నారాయణ గారు మా అందరికి కొత్త బట్టలు ఇస్తూ “ అందరూ తొందరగా రెడీ అయ్ వచ్చేయండి, గుడికి వెళ్దాము…” అని చెప్పారు.
నాకు మొదటిసారి ఇలా ఒక కుటుంబంతో పూజ జరుపుకోవడం చాలా సంతోషంగా ఉంది, ఇంతటి సంతోషానికి కారణమైన మధుని ఎత్తుకొని గిర గిరా తిప్పాలని ఉంది… కాని పూజ అయ్యేంతవరకు ముట్టుకోకూడదని గుర్తొచ్చి ఊరుకున్నాను. మధు నాదెగ్గరికి వచ్చి “ వెళ్దాం పద…” అని చెప్పింది, ఇద్దరం కలిసి గదికి వచ్చాం.
మధు తన బ్యాగ్ తీసుకొని “ నేను తార గదిలో తయారయ్యి వస్తాను…” అని అనింది, నేను అయోమయంగా “ అదేంటి… ఇక్కడే రెడీ అవ్వచ్చు కదా…” అని అడిగాను. మధు నవ్వుతూ “ అమ్మో… ఇక్కడే ఉంటే నువ్వు ఎదోకటి చేస్తావ్… దాంతో నేను తట్టుకోలేక లొంగిపోతాను…. తప్పు తప్పు…” అని లెంపలేసుకుంటుంటే, నేను కూడా నవ్వుతూ “ మరి మొదలెడదామా…” అని కన్ను కొట్టాను.
“ చెప్పాను గా… పూజ తరువాత మన కోసమే ఒక ఏకాంత ప్రదేశం ఉందని… అప్పటి వరకు ఎదురుచూడు….” అని మధు నవ్వుతూ చెప్పి ఆ గది నుండి వెళ్ళి పోయింది. నేను చేసేదేమీ లేక బాత్రూంలోకి వెళ్ళి స్నానం చేసి కొత్త బట్టలు చుస్తే, అవి తెల్ల చొక్కా – తెల్ల పంచ… ఎలాగోలా కష్టపడి పంచ కట్టుకున్నాను కాని ఏ క్షణంలో ఊడిపోతుందో అని కొంచం భయంగానే కిందకి చేరుకున్నాను, అప్పటికే అక్కడ నారాయణ గారు, మాధవ గారు కూర్చొని ఉన్నారు.
ఇద్దరూ నన్ను చూసి “ చాలా బాగున్నావ్…” అని భుజం తట్టారు, నేను కూడా చిన్నగా నవ్వి వాళ్ళతో పాటే కూర్చున్నాను. కాసేపటికి ఎవరో మెట్లు దిగుతున్న శబ్దం వస్తే అటు తిరిగి చూశా, అంతే ఆశ్చర్యంతో కళ్ళు పెద్దవి చేస్తూ అలానే నిలబడి పోయి చూస్తున్నా,
ఎదురుగా చిలకాకుపచ్చ చీర కట్టుకొని అదే రంగు జాకెటులో మధు అప్సరసలా, పక్కనే మెరుస్తున్న ఊదారంగు వోనిలో తార దేవకన్యలా మెరుస్తూ, ఆ పక్కనే నెమలి నీలం రంగు చీర – జాకెటులో నీరజగారు కూడా దేవకన్యలా, ఇక అనసూయగారైతే ఎరుపు రంగు చీరలో దేవతలా ఉన్నారు.
వాళ్ళు నలుగురూ మా దెగ్గరికి వచ్చి “బయల్దేరుదామా…” అని అరిచి నవ్వుకుంటున్నారు, నేను తేరుకొని పక్కకి చూస్తే మాధవగారు, గంభీరంగా ఉండే నారయనగారు కూడా నాలాగే ఆశ్చర్యపోయారు.
నేను నవ్వుతూ మనసులో “ ఎంత వారైనా కాంత దాసులే… అయినా ఇంతటి అందమైన ముద్దుగుమ్మలని చూసి ఎవరుమాత్రం ఆశ్చర్యపోరు….” అని అనుకున్నాను. అందరం సిద్దమై మనిషికో పూజ సామాగ్రి తీసుకొని గుడికి బయల్దేరాము, దారిలో మమ్మల్ని చూసిన వాళ్ళందరూ పలకరిస్తూ, మధు – తార – నీరజ – అనసూయగార్లని పొగుడుతున్నారు.
మధ్యలో తార ఫ్రెండ్స్ పూజ, నీలిమ, రాధ కూడా మాతో కలిసి గుడికి వచ్చారు. మేమందరం కలిసి గుడిలోపలికి వెళ్ళి తెచ్చిన పిండి వంటలను అమ్మవారి ముందు పెట్టి దండం పెట్టుకుంటున్నాం, పూజారి గారు హారతి అందించి కాసేపు ప్రార్థించారు.
ఇక దైవారాధన తరువాత మాధవ గారు నారాయణ గారెతో వెళ్తూ నీరజ గారెతో “ ఓయ్… నేను నాన్నతో కలిసి పొలం దెగ్గర ఏర్పాట్లు చేస్తాం, మీరందరూ ఇక్కడ వంటకాలను భక్తులకు పంచి వచ్చేయండి…” అని చెప్పి వెళ్ళిపోయారు.
ఇక నేను, తార, పూజ, నీలిమ, రాధ కలిసి తెచ్చిన పిండి వంటలను సమానంగా ప్లేటుల్లో పెట్టి వచ్చిన భక్తులకు పంచుతున్నాం, మధు , నీరజగారు, అనసూయగారు అయితే వచ్చిన వాళ్ళతో మాట్లాడుతూ గుడి చుట్టూ తిరుగుతున్నారు.
వచ్చిన భక్తులలో కొంతమంది అమ్మాయిలు నాతో నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నారు అది చూసి తార, తార ఫ్రెండ్స్ ఉడుక్కుంటూ మనసులోనే ఆ అమ్మాయిలను తిట్టిపోశారు.
సుమారు మూడు గంటల తరువాత చూస్తే ఇంకా కొన్ని వంటకాలు మిగిలాయి, అవన్నీ పూజారి గారికి ఇస్తూ “ ఇంకా ఎవరైనా వస్తే ఇచ్చేయండి…” అని చెప్పేసి, అందరం మరోసారి అమ్మవారికి దండం పెట్టుకొని గుడి బయటకి చేరుకున్నాం.
నేను మధుతో “ కారు తీసుకురానా…!!” అని అడిగాను, తార నవ్వుతూ “ బావ… అవసరం లేదు… ” అని చెప్పింది. నాకు అర్ధంకాక “ ఎందుకు..??” అని అడిగాను, దానికి తార “ ఎందుకంటే మనం పొలం దెగ్గరికి నడిచే వెళ్ళాలి, ఇది కూడా పూజలో భాగమే…” అని చెప్పింది.
నేను అనసూయగారివైపు చూస్తూ “ మనమంటే పర్లేదు… మరి బామ్మ గారికైనా అవసరం కదా…” అని చెప్పాను. అనసూయాగారు నావైపు చూస్తూ “ ఒరేయ్ మనవడా… నేను ముసలిదాన్నే కాని నావొంట్లో ఇంకా సత్తువ ఉంది రా…” అని గర్వంగా చెప్పింది, నేను మధువైపు చూస్తే “ ఏం కాదులే…” అని కళ్ళతోనే సైగ చేసింది.
అందరం 45 నిమిషాలు నడిచిన తరువాత పొలం దెగ్గరికి చేరుకున్నాం, పొలం చుట్టూరా కొబ్బరి చెట్లు మధ్యలో అరటి చెట్లు, మామిడి చెట్లతో ఉంది. మేము పొలం మధ్యలోకి చేరుకునే సరికి నారాయణ గారు, మాధవ గారు కొంతమంది పనివాళ్ళతో చికెన్, మటన్, చేపలు, రొయ్యలు తెప్పించి పెట్టారు.
ఇక ఆడవాళ్ళు అందరూ రంగంలోకి దిగి భోజనం తయారు చేయడం మొదలు పెట్టారు, ఇంతలో ఆటో ఆయన నారాయణ గారితో తనకి వేరే చోట పనుందని, వెళ్ళిపోతానని చెప్పడంతో తనని సాయంత్రం రమ్మని చెప్పి పంపించేసారు.
నేను నారాయణ గారితో, మాధవ గారితో కలిసి తోట మొత్తం తిరిగి చూస్తున్నాను, మధ్యలో నారాయనగారు ఆగి అరటి చెట్టు దెగ్గర చూసి విసుగ్గా మాధవగారితో “ ఏంటిది మాధవ… ఈ చివరి ప్రాంతాలలో నీళ్ళు సరిగ్గా వెళ్తున్నట్టు లేవు… చూసుకోవాలి కదా… ఇంతకి ఆ రంగా – రంగి ఎక్కడికెల్లారు…!!” అని అడిగారు, మాధవ గారు తడబడుతూనే “ తెలియదు నాన్న గారు… ఇంత సేపు ఇక్కడే ఉన్నారు కదా…” అని చుట్టూ చూస్తున్నారు.
నారాయణ గారు చిరాగ్గా “ సరే సరే… ముందు నీళ్ళ సంగతి చూడు… వాళ్ళు ఎక్కడో తోట పనిలో ఉంటారు లే…” అని చెప్పి నాతో “ అబ్బాయ్… నువ్వు చూస్తూ ఉండు…” అని చెప్పి ఇద్దరూ వేరే వేరే దిక్కులకు వెళ్ళిపోయారు.
నేను నడుచుకుంటూ కొద్ది దూరం వెళ్ళిన తరువాత ఎరువులు, విత్తనాలు ఉంచే చిన్న గదిలాంటిది కనపడింది, అక్కడికి వెళ్లేకొద్ది ఏదో శబ్దాలు వినపడుతున్నాయ్.
ఇంకొంచం దెగ్గరికి వెళ్ళగానే అవి కొంచం గెట్టిగా వినబడ్డాయ్, అవేంటో తెలుసుకుందామని గది దెగ్గరికి వెళ్ళి కిటికీ మెల్లగా తెరిచి చూస్తే, ఎరువుల బస్తాల మీద ఒక ఆవిడని ఒకతను పూర్తి నగ్నంగా చేసి దెంగుతున్నాడు.
ఆవిడేమో “ ఆహ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్…. స్స్స్స్స్…. మావ…. ఆఅహ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్… హమ్మమ్మా ఆఅహ్హ్…. దెంగు మావ… హబ్బాహ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్…. మ్మ్మ్మ్మ్…మ్మ్మ్… ఆ… హా…” అంటూ మూలుగుతుంది, అతనేమో “ హా… ఆ… దెంగుతానే లంజ… నా కసి లంజ… హ్మ్మ్… హ్మ్మ్…” అంటూ కార్చేసుకున్నాడు.
ఆవిడ అతన్ని పక్కకి నెట్టేస్తూ విసుగ్గా “ అబ్బా… నువ్వెప్పుడూ ఇంతే మావ… వద్దన్నా వినకుండా దెంగాలి అంటూ తీసుకొచ్చావ్… కాని తొందరగా కార్చేసుకొని పడుకుంటావ్… ఇలాగైతే ఎలా…” అని చీర వేసుకుంటూ అడుగుతుంది, దానికి అతను “ ఇప్పుడేమైందే… మనకు పిల్లది లేదా, పని లేదా, సంతోషం లేదా….” అని చెప్పాడు.
ఆమె నిట్టూరుస్తూ “ సర్లే…. తొందరగా పద…. అసలే అమ్మగోరోల్లు వచ్చేసుంటారు….” అని చెప్పేసి బట్టలు కట్టుకుంది, అతను కూడా బట్టలు వేసుకొని బయటకి వెళ్ళిపోయారు. ఇదంతా చూసి నాలో కోరిక రేగింది కాని ఇది సమయం కాదనుకొని కష్టంగా నా బుజ్జిగాడిని శాంతింపజేసాను.
ఇక అలా మొత్తం తిరిగి మళ్ళి వంటలు చేసే దెగ్గరికి వచ్చాను, అక్కడే ఇందాక చూసిన వాళ్ళిద్దరూ కనిపించారు. అతను నారాయణ గారి ముందు చేతులు కట్టుకొని ఏదో మాట్లాడుతున్నాడు, ఆమె తారవాల్లకి వంటలో సహాయం చేస్తుంది.
కాసేపు వాళ్ళ మాటల వినిన తరువాత వీళ్ళే రంగా – రంగి అని, ఈ తోటలో పని చేస్తుంటారని అర్ధమైంది. ఆమెను చూస్తుంటే ఇందాకటి వాళ్ళ దెంగులాటే గుర్తొచ్చింది కాని వెంటనే మొహం తిప్పేసుకుని మధువైపు చూస్తున్నాను.
మధు చాలా సంతోషంగా అందరితో కబుర్లు చెప్తూ వండుతుంది, నేను మనసులో “ మధుని ఇంత సంతోషంగా ఎప్పుడూ చూడలేదు… బహుశా రక్తసంబంధం అంటే ఇదేనేమో….” అని అనుకుంటూ తన సంతోషం చూస్తూ నేను సంతోషిస్తున్నాను. మధు నావైపు చూసి ఏంటన్నట్టు కళ్ళు ఎగరేసింది, నేను ఏమీ లేదని అడ్డంగా తలూపాను.
రంగి నావైపు చూసి తారతో “ అమ్మాయిగారు…. అసలు ఈ అబ్బాయిగారు ఎవరండి…!!!”అని అడిగింది, తార నవ్వుతూ “ మా బావ… అదే మధు అత్త వాళ్ళ అక్కగారి కొడుకు…” అని చెప్పింది. రంగి కూడా నవ్వుతూ “ ఓహో… అయితే త్వరలో పప్పన్నం పెట్టిస్తారనమాట….” అని ఆటపట్టించింది. తార సిగ్గుతో మెలికలు తిరుగుతూ “ ఛి… పోవే…” అని అంటుంది.
కాసేపటికి భోజనాలు తయారయ్యాయి, వంటలన్నీ ఒకచోట చేర్చి చుట్టూరా మేమందరం కూర్చున్నాం. మధు, నీరజగారు, వడ్డించడం మొదలు పెట్టారు, రంగ నిలబడే చూస్తుండటంతో నారాయణ గారు అతన్ని కూర్చొని తినమని పిలిచారు కాని అతను తర్వాత తింటామని చెప్పాడు.
నారాయణ గారు గదమాయించేసరికి రంగ కూడా మాతోపాటు కూర్చున్నాడు, అందరం తినదామనుకునేలోపు తార “ ఆగండి… ఆగండి…” అని ఆపేసింది.
అందరం అయోమయంగా తారని చూస్తుంటే, తార నవ్వుతూ “ ఎలాగో అందరం ఇక్కడే ఉన్నాం కాబట్టి, ముందు భార్యా భర్తలిద్దరూ ఒకరికొకరు తినిపించుకోవాలి….” అని చెప్తుంటే అనసూయగారు, నీరజగారు, రంగి సిగ్గుపడుతున్నారు.
మధ్యలో రాధ “ మరి పెళ్ళికాని మన పరిస్థితేంటే…!!!” అని సందేహంగా అడిగింది, తార నవ్వుతూ “ దానికి ఒక ఉపాయం ఉంది, ఇక్కడ ఉన్న వాళ్ళల్లో పెళ్ళికానిది బావకే కదా… మనందరం బావకి తినిపిద్దాం… బావ మనకి తినిపిస్తాడు…” అని ధీమాగా చెప్పింది.
దాంతో రాధా వాళ్ళు మొహమొహాలు చూసుకుంటుంటే, నేను ఉలిక్కిపడి వాళ్ళవైపు చూస్తున్నాను, మధు, నీరజగారు అనుమానంగా తారవైపు చూస్తున్నారు.
తార నవ్వుతూ నీరజగారు, మధు అనుమానంగా చూస్తుండటం చూసి మనసులో “ అమ్మో…. వీళ్ళకి అనుమానం వచ్చినట్టుంది…” అనుకొని వాళ్ళతో “ అమ్మ…. మీరుకూడా బావకి తినిపించొచ్చు, ఏంకాదు….” అని చెప్పింది, దాంతో మధు , నీరజ గారు కూడా నవ్వారు.