కాసేపటికి వాళ్ళ దీర్ఘంగా “ మ్మ్మ్మ్….. ఆహ్హ్హ…. మ్మ్మ్మ్….” అంటూ మూలుగుతూ మౌనంగా మారిపోయారు, వాళ్ళ శ్వాస వేగం కూడా తగ్గింది. దాంతో వాళ్ళు భావప్రాప్తి పొందారని అర్ధమైంది, వాళ్ళ లంగా పైన చూస్తే చిన్నగా తడి ఉన్నట్లుంది. వాళ్ళ మొహాల్లో ఏదో హాయి, ఆనందం, ప్రశాంతత కనపడింది. నేను అవేవీ పెద్దగా పట్టించుకోకుండా కళ్ళు మూసుకున్నాను కాసేపటికి వాళ్ళు కూడా పక్కకి జరిగి నిద్రపోయారు.
చంద్ర అభిలాష – 22
ఉదయాన్నే లేలేత సూర్య కిరణాలు నా మొహం మీద పడటం వల్ల మెలుకువ వచ్చింది, లేచి చూస్తే పక్కన తార నా చేతిని హత్తుకొని పడుకుంది. నిద్రపోతున్నప్పుడు తార మొహం చాలా అమాయకంగా, క్యూట్ గా అనిపించింది.
చుట్టు పక్కల ఎవరూ లేరని గమనించి మెల్లగా తన నుదుటి మీద చిన్న ముద్దు పెట్టాను, తార చిన్నగా కదిలింది. తార లేస్తుందేమో అని కంగారు పడ్డాను కాని తను హాయిగా నవ్వుతూ నిద్రపోతుంది, నేను మెల్లిగా నా చేతిని విడిపించుకొని తనని లేపాను.
తార లేచి ఆవలిస్తూ “ హా… బావ, నువ్వు మేల్కొని ఎంత సేపైంది….” అని అడిగింది, నేను చిన్నగా నవ్వి “ ఇప్పుడే లేచాను…. అది సరే నువ్వేంటి ఇంకా పడుకున్నావ్….” అని అడిగాను.
“ అదా…. నేను కూడా అమ్మవాళ్ళతో పాటే నిద్ర లేచి వెళ్ళాను…. కాసేపటి ముందు నిన్ను లేపుదామని వచ్చాను…. ఎందుకో నాక్కూడా మత్తుగా అనిపించి ఇక్కడే నిద్రపోయాను….” అని తార బదులిచ్చింది.
ఇంతలో కిందనుంచి “ తార…. ఎక్కడున్నావే….” అని నీరజగారి అరుపులు వినిపించాయి, తార కంగారుగా “ అయ్యొయ్యో…. నేను ఇప్పుడు నిద్రపోయానని తెలిస్తే అమ్మ తిడుతుంది….” అని భయపడి వెళ్తూ నాతో “ బావ…. నువ్వుకూడా ఫ్రెష్ అయ్యి కిందకి వచ్చేయ్….” అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.
నేను లేచి చాపా – దిండు – దుప్పటి తీసుకొని గదికి వెళ్ళాను కాని మధు కనిపించలేదు, బహుశా కింద ఉందేమో అనుకొని ఫ్రెష్ అయ్యి కిందకి వచ్చాను. హాల్ లో మధు, నారాయణ గారు, అనసూయ గారు, మాధవ గారు కూర్చొని కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు.
నేను రావడం చూసిన మాధవ గారు “ రా అల్లుడు కూర్చో…. నీరజ… అబ్బాయి వచ్చాడు…. టీ తీసుకురా….” అని అరిచారు. నేను వెళ్ళి మధు పక్కన కూర్చొన్నాను కాసేపటికి తార టీ ఇస్తూ “ తీసుకో బావ…. నేనే చేసాను….” అని చెప్పింది, నేను తన దెగ్గర నుండి టీ కప్ తీసుకొని తాగకుండా దాని వంకే చూస్తుంటే తార అయోమయంగా “ ఏమైంది బావ…. తాగు….” అని అనింది.
నేను తటపటాయిస్తుంటే మాధవ గారు నవ్వుతూ “ ఏం బాబు…. టీ తాగాలంటే భయంగా ఉందా….” అని చెప్పారు, తార ఆయన వైపు కోపంగా చూస్తూ “ నాన్న…. నేను టీ బాగా చేస్తాను కదా….” అని అరిచింది.
దానికి మాధవ గారు నవ్వుతూ “ అవునవును…. బాగానే చేస్తావ్, కాని అందులో చక్కర బదులు ఉప్పు వేస్తావ్….” అని చెప్పారు, దాంతో మేమందరం ముసి ముసిగా నవ్వుతున్నాము. తారకి కోపం ఎక్కువై నావైపు చూస్తూ “ బావ…. నువ్వు తాగి, టీ ఎంత బాగుందో వీళ్ళందరికీ చెప్పాలి….” అని అరిచింది.
నేను కంగారుగా మనసులో “ దేవుడా…. ఈ తింగరి పిల్ల టాలెంట్ చూపించడానికి నేనే దొరికానా….” అని అనుకొని మధువైపు చూసి కళ్ళతోనే “ ఇప్పుడెలా….” అన్నట్టు అడిగాను.
మధు నవ్వుతూ తల అడ్డంగా తిప్పింది, ఇక చేసేదేమీ లేక భయంగానే ఒక సిప్ తాగాను. నాకు పెద్ద తేడా ఏమీ అనిపించలేదు, అన్ని సరిగ్గా సరిపోయాయి అనిపించి మొత్తం టీ తాగేసి కప్ తారకి ఇస్తూ “ టీ చాలా బాగుంది….” అని చెప్పాను.
నేను బాగుంది అని చెప్పగానే తార సంతోషంగా మెలికలు తిరుగుతూ “ థాంక్స్ బావ….” అని చెప్పి వేగంగా వంట గదికి వెళ్ళిపోయింది, మాధవ గారు అనుమానంగా “ అల్లుడు…. నిజంగా టీ బాగుందా….” అని అడిగారు,
నేను ఆయన వైపు చూస్తూ “ నిజంగానే బాగుంది మామయ్య….” అని చెప్పాను. మేము ఇలా మాట్లాడుకుంటుండగా నీరజ గారు మా దెగ్గరికి వచ్చి “ ఏంటి మామా – అల్లుడు తెగ మాట్లాడుకుంటున్నారు….” అని అడిగింది.
అప్పుడు మాధవ గారు ఆమెతో “ నీరజ…. నేను అబ్బాయికి టీ తెమ్మన్నప్పుడు తార టీ చేసిందా లేక నువ్వే టీ చేసి తారతో పంపించావ….” అని అడిగారు, దానికి నీరజ గారు నవ్వుతూ “ ఓహో… అదా విషయం…. టీ చేసింది తారనే, కాని అందులో తను పొరపాటున ఉప్పు వేస్తుంటే, ఆపి చక్కర వేసాను….” అని చెప్పింది.
ఆమె మాటలు విని మాధవ గారు నవ్వుతూ “ అదృష్తవంతుడివయ్యా అల్లుడు…. త్రుటిలో ప్రమాదం తప్పింది….” అని చెప్పారు, నేను హమ్మయ్య అని నిట్టూర్చాను.
నీరజ గారు మధ్యలో కల్పించుకుంటూ “ అత్తయ్య…. టిఫ్ఫెన్ ఏం చెయ్యమంటారు….” అని అడిగింది, అనసూయగారు మధువైపు చూస్తూ “ ఏం చేద్దాం తల్లి….” అని అడిగింది. మధు నవ్వుతూ నావైపు చూసి కల్లెగరేసింది, నేను ఏదైనా పర్వాలేదన్నట్టు తలూపాను.
నీరజ గారు నవ్వుతూ “ బాగుందయ్యా అల్లుడు…. నేను అత్తయ్యని అడగడం, అత్తయ్య మధుని అడగడం, మధు నిన్ను అడగడం….” అని చెప్పింది, నేను సిగ్గుగా తల పక్కకు తిప్పుకున్నాను. మాధవ గారు నవ్వుతూ “ అబ్బో…. అబ్బాయికి సిగ్గు పడటం కూడా వచ్చే….” అని ఆటపట్టించారు, మధు నవ్వుతూ “ నీ ఇష్టం వదిన….” అని చెప్పింది.
నీరజ గారు సరేనని వంట గదిలోకి వెళ్ళిపోయారు వెనకాలే మధు, అనసూయ గారు కూడా వెళ్ళిపోయారు. నారాయణ గారు, మాధవ గారు ఏదో పనుందని బయటకి వెళ్ళిపోయారు, నేను ఒంటరిగా సోఫాలో కూర్చొన్నాను.
ఇంతలో తార వచ్చి నా పక్కన కూర్చుని “ బావ….” అని మెల్లిగా పిలిచింది. నేను మొబైల్ చూస్తూనే ఏంటని అడిగాను, తార నా చెవి దెగ్గర “ రాత్రి నువ్వు చేసిందేమీ బాగాలేదు బావ….” అని చెప్పింది.
ఆ మాటకి అప్రయత్నంగానే నా చేతిలో ఫోన్ జారిపోయింది, కళ్ళు పెద్దవి చేసి తల తిప్పి తార వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నాను, తార నా మొహం ముందు చిటికేసేసరికి తేరుకొని కిందపడిన మొబైల్ అందుకొని తార వైపు చూస్తూ “ ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ తార…. రాత్రి నేనేం చేసాను….” అని అడిగాను.
తార నవ్వుతూ “ అవును…. నువ్వేం చెయ్యలేదు పాపం….” అని చెప్తుంటే, నేను అయోమయం నటిస్తూ “ నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావో నాకు అర్ధం కావడం లేదు….” అని చెప్పాను. తను మెల్లిగా నా చెవి దెగ్గర “ రాత్రి అమ్మ, నానమ్మ నిన్ను హత్తుకొని నిద్రపోయారని నాకు తెలుసులే….” అని చావు కబురు చల్లగా చెప్పింది.
నేను కంగారుగా అటు – ఇటు చూసి ఎవరూ లేరని గమనించి తారతో “ ఓహో… అందుకేనా ఉదయం లేవగానే భుజాలు రెండు కొంచం నొప్పిగా అనిపించాయి…. అయినా రాత్రి చలికి తట్టుకోలేక పొరపాటున నన్ను హత్తుకున్నారేమో….” అని విషయాన్ని తేలిక పరచడానికి చూసాను.
తార నావైపు అనుమానంగా చూస్తూనే మళ్ళి నవ్వుతూ “ అయినా, నువ్వు మన వాడివే కదా…. ఏదో రాత్రి అలా జరిగిపోయుంటుంది…. అంతేగా…. నువ్వేమీ కంగారు పడకు బావ…. నేనీ విషయం ఎవరికీ చెప్పను లే….” అని చెప్పింది.
నేను మనసులో హమ్మయ్య అనుకొని తారతో “ థాంక్స్ తార….” అని చెప్పాను, తార నవ్వుతూ “ మనలో మనకి థాంక్స్ ఎందుకు బావ…. కాని ఒక సహాయం కావాలి….” అని అడిగింది. నేను నవ్వుతూ “ చెప్పు తార…. ఏ సహాయం అయినా పర్లేదు, నేను చేస్తాను….” అని చెప్పాను.
తార సంతోషంగా “ పెద్ద కష్టం ఏమీ కాదు బావ…. నన్ను, నా ఫ్రెండ్స్ ని టౌన్ కి తీసుకెళ్లాలి….” అని అడిగింది, నేను వెంటనే ఒప్పుకున్నాను. తార సంతోషంగా థాంక్స్ చెప్పి వంట గదికి వెళ్ళిపోయింది. నేను మనసులో “ ఇందాక మాధవ గారు చెప్పినట్టు త్రుటిలో ప్రమాదం తప్పింది….” అని అనుకొని సోఫాలో కూలబడ్డాను.
కాసేపటికి మధు వచ్చి టిఫ్ఫెన్ తినడానికి పిలిచింది, అంతలో నారాయణ గారు, మాధవ గారు కూడా వచ్చారు. అందరం కలిసి డైనింగ్ టేబుల్ దెగ్గర కూర్చొన్నాం, టిఫ్ఫెన్ చూస్తే చపాతీ – ఎగ్ భుర్జి.
నీరజ గారు అందరికి వడ్డించారు, మేమందరం టిఫ్ఫెన్ తినేసాం. పొలం దెగ్గర పనుందంటూ మళ్ళి నారాయణ గారు, మాధవ గారు వెళ్ళిపోయారు. ఏదో వెతకాలని నీరజ గారు మధుని, తారని తన గదికి తీసుకెళ్ళారు, ఇక నేను, అనసూయ గారు మాత్రమే మిగిలింది.
అనసూయ గారు నాతో “ మనవడా… నీతో మాట్లాడాలి…” అని అడిగింది, నేను కంగారుగా మనసులో “ ఈమేంటి మాట్లాడాలి అంటుంది…. కొంపదీసి రాత్రి జరిగిందంతా ఈమెకి తెలిసిందా….” అనుకొని ఆమెతో “ చెప్పండి బామ్మ గారు….” అని మామూలుగా అడిగాను.
అనసూయ గారు నా చేతిని పట్టుకొని “ ఇక్కడ కాదు…. నా గదిలోకి పదా….” అని చెప్పింది, ఈమె మాటలతో నాలోని కంగారు ఇంకా ఎక్కువైంది, ఏదైతే అదైందనుకొని ఆమెతో పాటే మెట్లు ఎక్కి మూలనున్న గదిలోకి వెళ్ళిపోయాను.
గదిలోకి వెళ్ళగానే నన్ను బెడ్ మీద కూర్చోమని చెప్పి తలుపుకి గడియ పెట్టి వచ్చి నా పక్కనే కూర్చొంది. నేను తలతిప్పి ఆమెవైపు చూస్తుంటే, ఆమె కూడా నన్నే చూస్తూ “ చెప్పవ్వయ్య మనవడా…. ఏంటి విశేషాలు….” అని అడిగింది.
“ ఏముంటాయి బామ్మగారు….” అని చెప్పాను. ఆమె చిన్నగా నవ్వుతూ “ వచ్చినప్పటి నుండి నీతో మాట్లాడదామంటే అసలు సమయమే దొరకలేదు మనవడా…. ఇక్కడంతా నీకు నచ్చిందా….” అని అడిగింది. “ నచ్చింది బామ్మగారు…. జీవితంలో పొందలేమో అనుకున్నవన్నీ ఇక్కడ దొరికాయి….” అని సంతోషంగా చెప్పాను.
ఆమె నవ్వుతూ “ అవునా… సరే అయితే మేము నచ్చామా….” అని అడిగింది, నేను నవ్వుతూ “ నచ్చడమేంటి బామ్మగారు…. మీరందరంటే నాకు చాలా చాలా ఇష్టం….” అని చెప్పాను,
ఆమె నవ్వుతూ “ అబ్బో…. అంత ఇష్టమా…. అయితే నాకొక పని చేసిపెడతావా….” అని అడిగింది. నేను ఉత్సాహంగా చెప్పండని అడిగాను, ఆమె నవ్వుతూ “ ముందు ఆ ఫ్యాన్ వెయ్యవయ్యా…. ఉక్కపోతగా ఉంది….” అని చెప్పింది.
నేను వెళ్ళి ఫ్యాన్ ఆన్ చేసి తిరిగి చూస్తే, అక్కడ కనిపించిన దృశ్యానికి నా కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి ఎందుకంటే అనసూయ గారు తన పైట మొత్తం తీసేసి చీర కొంగుతో మొహం తుడుచుకొని పక్కకి పడేసారు. నేను కళ్ళార్పకుండా ఆమె ఉబ్బిన సళ్ళ వంక చూస్తుంటే, తను నావైపే చూస్తూ చిన్నగా నవ్వుతుంది.
నేను తేరుకొని ఇబ్బందిగా ఆమెతో “ బామ్మగారు…. మీ పైట జారిపోయింది…. కొంచం సరి చేసుకోండి….” అని చెప్పాను, దానికి ఆమె నవ్వుతూ “ జారలేదు మనవడా…. ఉక్కపోతగా ఉంటే నేనే తీసేసాను…. నువ్వు ఇలారా….” అని నాచెయ్యి పట్టుకొని తన పక్కనే కుర్చోబెట్టుకుంది.
నేను కష్టంగా చూపులు పక్కకి తిప్పడానికి ప్రయత్నిస్తూ “ బామ్మగారు…. కొంచం పైట సరిచేసుకోండి, మీవి పైకి కనిపిస్తున్నాయి….” అని నోరు జారాను, దానికి ఆమె నవ్వుతూ “ హా…. ఏవి కనిపిస్తున్నాయి….” అని ఒళ్ళు విరుస్తుంటే సళ్ళు ఉబ్బి జాకెట్ నుంచి బయటికి తన్నుకు రావాలన్నట్టు పైకి తేలుతున్నాయి.
మళ్ళి ఆమెనే మాట్లాడుతూ “ అయినా ఈ ముసలిదాని దెగ్గర ఏమున్నాయిలే చూడడానికి, కనిపించడానికి…. కన్నెపిల్లల దెగ్గరైతే అన్ని ఉంటాయి….” అని దిగులుగా చెప్పింది. నేను కొంచం చొరవగా “ అయినా ఆ కన్నెపిల్లల దెగ్గర ఉండే వాటికంటే నీ దెగ్గర ఉన్నవే బాగుంటాయి అనసూయ….” అని అన్నాను, తను నావైపే చూస్తుంది.
నేను అలా చొరవగా పేరు పెట్టి పిలవడం తనకు నచ్చలేదేమో అనుకొని “ క్షమించండి బామ్మగారు…. ఎందుకో ఒకసారి మిమ్మల్ని పేరుతో పిలవాలనిపించింది…. మీకు నచ్చకపోతే ఇంకెప్పుడు అలా పిలవను….” అని చెప్పి బయటికి వెళ్ళడానికి వెనుదిరుగుతుంటే ఆమె నాచేతిని పట్టుకొని బాధగా “ వెళ్ళిపోతావా…. నీ అనసూయని వదిలి వెళ్ళిపోతావా….” అని బాధగా చెప్పింది.